Dit leest u nooit in de pers!
“Hello Macaroon!” roept de oranje man met het gebleekte zeewier op z’n arrogante hoofd terwijl hij als een Romeinse keizer van zijn vliegtuigtrap stapt. Dan drukt hij stevig de hand van ‘Monsieur le président’ maar die kent ‘m al en knijpt zo hard hij kan terug. “How is Brigitte?” zegt de Amerikaan en ietwat smalend volgt “Is she nice to you?”. Het Franse staatshoofd heeft veel zin om de brulaap een muilpeer te verkopen maar blijft kalm. “Bienvenue à Évian”, zegt hij, en stapt met de herrieschopper richting de zichtbaar opgetogen Ursula.
Tante Ursi verwelkomt de dictator alsof ze een verloren gewaande rijke nonkel ziet en begint meteen te wauwelen over de ‘historic opportunity’ van deze top om een nieuwe ‘great deal’ te sluiten. In één adem feliciteert ze hem met zijn uniek onderhandelingstalent om na 39 vredesaankondigingen nu een voorlopig staakt het vuren met Iran te realiseren waarbinnen de echte vredesgesprekken eigenlijk nog moeten beginnen. Trumpie laat het zich welgevallen en Ursulaatje tettert intussen door over haar, inmiddels zwaar gecontesteerde, samenwerkingsverbanden en haar, al 12 maal bijgestuurde, klimaatplannen.
Macron kan z’n oren niet geloven en wordt helemaal ongemakkelijk als Meloni plots om de nek van Donald valt en ‘m zowaar een Italiaanse zuigplek half op de wang en de nek kust. Ze struikelt bijna want Trump wandelt zonder aarzelen verder naar de conferentiezaal. Terwijl Georgia met een afgebroken naaldhak en de tenen gekruld verder sleffert, Ursula nog wat mekkert over ‘The Clean Industrial Deal’, licht de baas van het Élysée nog snel even de geschiedenis van Évian-les-Bains toe. De Amerikaan stapt gezwind door maar stopt plotseling. Hij wil wat zeggen terwijl de Italiaanse nog steeds worstelt met haar eigen schoenen.
“Yes, and soon we’ll be drinking only water from France because if you don’t’ kill the tech tax you’ll face 100% wine tariffs” blaft de US-clown. Meloni heeft haar hakken terug onder controle en zegt niets. Tot nu toe geen probleem voor Italiaanse wijnen, denkt ze. “But I thought we had a memorable and balanced deal for a significant and sustainable period?” kreunt Von der Leyen en ze trekt aan haar rok. Niemand let op haar woorden. Een meegesukkelde ambtenaar slaakt een diepe zucht. De stoom komt inmiddels uit Macron’s oren, hij trekt Donald mee, versnelt terug zijn tred en zegt enkel “I think we should talk”.
In zijn gedachten heeft Emmanuel zonet de strot van Trump overgesneden met een bot kaasmes. Lang nadenken kan hij echter niet want daar is Merz al. “Hi, so good to see you again, wunderbar” klinkt het op een halve meter boven de Franse president die nog net een sandwich kan ontwijken als de bondskanselier de Taco-man begroet. De duizenden veiligheidsagenten zijn gevolgd, de regeringsleiders en hun staff nemen plaats aan tafel, de flesjes Évian water staan klaar, de tolken ook en de deuren gaan dicht. De discussie kan beginnen. Wordt het 100%, 200%, zoals gedreigd een tijd geleden, of 15% heffing op Franse wijn? Wat zal het zijn?
“Listen very carefully, I shall only say this once!”. Aan het woord is de strijdvaardige Franse leider. “We have a 3% tax on the turnover of large digital companies. You cannot counter such a small tax with a 100% rate on wine”. “Ja, ja, that is so true” zegt Friedrich van net onder zijn brilglazen door. Hij staat op en geeft een Duits WK-shirt aan babyfingers Donald. Die is blij. De Duitser glundert. Dat heeft hij weer goed ‘geschaft’. “Gaat hij dan nu zijn heffing op wijn laten vallen?” vraagt iedereen zich af. De tijd dringt. Zelensky en Stammer staan al te wachten. Het keukenteam in het kasteel van Versailles heeft gebeld om te melden dat de warme hapjes snel koud worden.
Franse wijn zal er bij het kasteeldiner niet geschonken worden. Het thema ligt te gevoelig. De sommelier heeft een alternatief klaar, bij elke gang een andere cola. Geserveerd op 12,5°C krijg je een perfecte balans tussen zoet en zuur in harmonie met het gerecht. Donnie zal in zijn nopjes zijn. Ondertussen heeft het team van Macron de cijfers voorbereid. De exportwaarde van Franse wijn naar de USA bedraagt 2 miljard euro. Dat is 20% van de totale wijnexport en goed voor zo’n 247 miljoen liter. Amerikaanse techbedrijven realiseren een omzet van pakweg 25 miljard euro in Frankrijk. Dus 3% daarvan betekent 750 miljoen terwijl 100% van 2 miljard … inderdaad.
Op weg naar Versailles presenteert een teamlid de cijfers ook aan Ursula. Die bekijkt ze, legt haar rok weer in de plooi, fronst haar voorhoofd, krult haar lippen en kraait dan enthousiast “Should I call it the winning wine deal or the uncork-the-future-deal?” Het teamlid had deze reactie niet meteen verwacht maar kan niets zeggen want daar is plots Meloni: “Is there Prosecco?, I want Prosecco”. Merz komt meteen tussen en zegt streng “Nein, nein, we will be drinking cola”. Het meloentje krijgt een Italiaanse woedeaanval en kan een “Basta cosi!” niet langer onderdrukken. “Yes, pasta could be possible” repliceert lange Frits. De communicatie zit zoals van oudsher weer Europees goed.
Intussen is Trump in het gouden paleis van Lodewijk XVI gearriveerd. Hij kijkt zijn ogen uit. Emmanuel en Brigitte geven een rondleiding. Trump is in de wolken. “Look, what a great guy over there!” roept hij in de spiegelzaal. De hele hofhouding flaneert verder door de vertrekken en neemt plaats aan de rijkelijk versierde dis. De Amerikaanse president is echt onder de indruk en zegt “This is the real deal”. Ursi schiet meteen uit haar schoonheidsslaapje. “Yes, that is very nice Donald, let’s call it the real deal. I will prepare a press conference” snatert ze. Niemand reageert. Weer zucht er een ambtenaar. Merz degusteert intussen de eerste cola en vraagt “Is this ein mahl zero or two times zero?”
Macron glijdt een rijkelijk met citroen besprenkeld Bretoens oestertje binnen, legt z’n hand op Trumps schouder en kijkt ‘m recht in de ogen als hij “Shouldn’t we find a solution together just as other great leaders did here long ago?” zegt. Dat is natuurlijk een schot in de roos. Hij presenteert de baas van de Verenigde Dictatoriale Staten vervolgens een handeltje. In ruil voor het behoud van de tech taks koopt Frankrijk voor hetzelfde bedrag soja en pindanoten in. Trump veroert zich niet dus gooit de Franse leider een extra bod op tafel: “End we’ll send about 600 bottles of Romanée Conti, Petrus and Yquem to the White House and Mar-a Lago, so your guests can enjoy some decent wine”.
Het is gelukt. De Amerikaan stemt in. Geen 100% heffing op Franse wijn. Macron brieft meteen zijn team dat snel de documenten opstelt. De laatste gang is ondertussen geserveerd, perfect begeleid door een Cherry cola. Maar koppige Meloni is op zoek gegaan naar Prosecco. Die vond ze niet al kreeg ze wel een fles limoncello te pakken. Die is inmiddels leeg. Haar schoenen zijn ook ergens in de keuken achtergebleven. Ursulaatje heeft mee geproefd. “I zink we sjzoed call it ze limone-deal” bralt ze. Maar niemand die haar nu nog verstaat. De zuchtende ambtenaar is al lang naar huis. En Friedrich heeft zijn bril in z’n bord laten vallen. Alles verloopt zoals gebruikelijk.
De top kan nu al geslaagd genoemd worden. Franse wijnboeren mogen blij zijn. En Trump heeft even gebeld om snel nog wat soja- en pinda-aandelen te kopen. Tijd om te gaan. Georgia, Ursula en Friedrich zijn intussen nergens meer te bespeuren. Jammer, denkt Macron maar hij laat het verder niet aan zijn hart komen. Z’n akkoord is binnen. Als een rockster met aambeien verlaat Trump Versailles. Als hij in ‘The Beast’ op de achterbank ploft, roept hij nog “Thanks Macaroon, that was great. And have fun with Brigitte!” De topleider van de Vijfde Franse Republiek trekt het zich niet aan. De missie is geslaagd, hij gaat terug naar binnen, smijt alle cola tegen de grond en laat een fles Champagne aanrukken.
Dan is er plots een hels kabaal in de damestoiletten. “Quoi encore?” zucht Emmanuel als hij de deur van de sanitaire paleiszaal opengooit. Op de grond rollen Meloni en Von der Leyen over elkaar. De voorzitster van de Commissie trekt vloekend in het Duits aan de haren van de krijsende Italiaanse die in het gezicht krabt van haar tegenstandster. Ernaast staat Friedrich die roept: “Aber ladies, we should be unified as one European team!”. Met een “oh mon Dieu” besluit Macron te vertrekken. Ze zoeken het maar uit. Hij neemt zijn telefoon en belt Brigitte: “Hello poupée, c’est moi”. Waarna hij fluisterend vervolgt “ Il est parti et les autres continuent à discuter encore un peu. Je rentre à la maison. Et je serai à toi chérie, à 100 %. ».
Wil je wat ernstiger nieuws over de internationale wijnmarkt lezen? Dat kan. Door hier te klikken.