Wat doe je met een uitnodiging voor een feest in Noord-Italië aan het begin van de maand en een invitatie voor een ander feest 3 weken later in Umbrië? Een wijngebied in de buurt verkennen natuurlijk. Ik ga, met de liefde van mijn leven, naar Le Marche en laat mijn zintuigen de vrije loop.
Le Marche, wij noemen het De Marken, ligt in het midden van Italië tussen de Apennijnen en de Adriatische kust. De Italianen gaan er zelf graag op vakantie dus in augustus is het er wel druk. Ze gaan voor de mooie stranden aan de voet van de Monte Conero, voor de bergen en meren te midden van natuurparken, voor de mooie steden en dorpen, voor de kastelen en musea, voor de landelijke vlakten, voor de concerten en voorstellingen of voor het lekker eten en de heerlijke wijn. Met opvallend minder toeristen dan in Toscane, veel te ontdekken bezienswaardigheden, buitengewoon te genieten culinaire parels en zalig te vertoeven plekken staat dit gebied met stip op ons ‘to do’ lijstje.
Deze mooie wijnstreek telt 5 DOCG’s en 15 DOC’s. Veel wijnbedrijven zijn klein wat maakt dat coöperaties een groot aandeel in de vinificatie hebben. Autochtone en vaak minder bekende doch bijzondere druiven zijn het handelsmerk van Le Marche. Daarmee verleiden ze de wijndrinker. Al lukt dat nog niet helemaal als ik kijk naar het aanbod hier bij ons. In wit is verdicchio de ambassadeur en in rood neemt de montepulciano de rol als vlaggenschip voor zich. Hun export moet de dalende lokale consumptiecijfers immers compenseren. Ik reis in uitstekend, mooi, slim en lief gezelschap door al de herkomstbenamingen in de historische wijnvoetsporen van Etrusken, Grieken en Romeinen en ontdek Le Marche.
Enkele uren met de auto door Lombardia en Emilia-Romagna brengt ons via Rimini tot in het opvallend fietsvriendelijke Pesaro. Het kunstwerk de ‘Sfera Grande’, een bronzen bol, schittert in de zon maar ik heb parkeerstress en geen tijd voor kunst. Dit is de geboorteplaats van de beroemde componist Rossini met dus, hoe kan je het raden, een te bezoeken geboortehuis en operagebouw. We logeren in een mooie art nouveau villa, ‘Villino Ruggeri’ uit 1902, parkeren ons stalen ros in een veel te kleine parkeerplaats en genieten even later van frisdrank op het strand in deze levendige badplaats. Daarna bezoeken we de kathedraal en ontspannen we bij een goed glas wijn op de ‘Piazza del Popolo’ met het knappe ‘Palazzo Ducale’ en de mooie fontein. Mijn eerste verdicchio van deze reis is een feit. De Rincrocca van La Staffa, Castelli di Jesi verdicchio, 2021.
Hier in Pesaro zitten we zowat midden in de DOC Colli Pesaresi. Witte wijnen en schuimwijnen moeten er met minstens 75% traditionele variëteiten gemaakt worden en rood is veelal van sangiovese. Maar er is ook een Focara pinot noir die minimaal uit 90% van de genoemde druif bestaat. Roncaglia pinot noir is dan weer dezelfde druif gevinifieerd in wit. Speciaal. Van net onder Pesaro tot aan de stad Urbino ligt over 18 gemeenten verspreid de grote DOC Bianchello del Metauro. Deze zeer zeldzame druif groeit daar in de glooiende heuvels en levert frisse, lichte, fruitige witte wijnen op. Op weg naar Urbino stoppen we in Gradara, een middeleeuws burchtdorpje met een dubbele zeer goed bewaarde verdedigingsmuur. Ook de burcht van de familie Malatesta is intact gebleven. Hier kan je films opnemen. Ik waan me even een Italiaanse wijnminnende ridder bij het slenteren met mijn eega door de rijkelijk versierde kasteelkamers.
Nog steeds in de ban van het bezoek aan de burcht van Gradara met haar geheime liefdesverhaal van Paulo en Francesca, karren we verder naar Urbino. Ook een ommuurde middeleeuwse stad en de plek waar de schilder Rafaël geboren is. Een standbeeld in het park eert de man die officieel Raffaello Sanzio heette. Het is een kleine stad in renaissancestijl die overigens als enige in Le Marche op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat. Het ‘Palazzo Ducale’ oogt indrukwekkend. Je kan er heel veel kunst gaan zien. Vlakbij staat de schitterende kathedraal die dateert uit de 10de eeuw en herbouwd werd in de 15de eeuw. Het is in die eeuw dat vele kunstenaars, in opdracht van de hertog Federico da Montefeltro, de stad zijn nieuwe renaissance look, ‘rinascimento’ in het Italiaans, hebben gegeven. De universiteit van Urbino behoort tot de oudste van Europa.
We zijn nu vlak bij de grotten van Frasassi. Een uniek en groot grottencomplex dat in detail onderzocht werd in de jaren 1970. Die moet je gezien hebben. Zo gezegd zo gedaan. Indrukwekkend. Vlakbij ligt de Tempel van Valadier, een achthoekige kerk in travertijn gebouwd in een voormalige kluizenaarsgrot. Paus Leo XII was hiervoor in 1819 de opdrachtgever. Enkele meters verder zien we een tweede heiligdom namelijk de ‘Santa Maria Infra Saxa’. Dat is een voormalige kluizenaarswoning gedeeltelijk gebouwd in de bergwand. In dit deel van De Marken zijn er weinig officiële herkomstgebieden. De nabijgelegen gemeenten Urbino, Perugia, Fratterosa, Frontone, Serra S. Abbondio en S. Lorenzo delen de DOC Pergola. Deze als een overkapping klinkende wijnbenaming representeert rode wijnen, spumante en rosé waarvan de druif aleatico zeker voor 60% aan de basis moet liggen. Indien men deze voor ons totaal onbekende druif op het etiket wil vermelden dan wordt dat 85%.
Iets meer naar het zuiden arriveren we in Fano, de stad van het geluk. Gesticht door de Romeinen. Een echte vissersstad. Op Rome na heeft Fano de langste intacte stadsmuren van Italië. Keizer Augustus liet in het jaar 9 na Christus een stadspoort bouwen die er nog altijd staat. Daar lopen we onder door en zien dan vooraan het ‘Piazza XXII Settembre’ de geluksfontein, de ‘Fontana della Fortuna’. Op dit plein ligt ook het ‘Teatro della Fortuna’. Daarnaast de kerk die nu als stadsmuseum wordt gebruikt. Druk is het er wel want het is marktdag. We wippen snel terug in de warme auto en een gezwinde rit met open dak brengt ons in Senigalia. Karakteristiek hier is de ‘Rotonda a Mare’, die ziet er een beetje uit als het staketsel van Blankenberge inclusief de brasserie op het uiteinde. Gezellig vertoeven is het op het marktplein en de burcht ‘Rocca Roveresca’ oogt indrukwekkend. Onder de 126 bogen-galerij van de ‘Portici Ercolani’ is het goed uit te houden maar helaas zijn alle winkeltjes op dit tijdstip dicht. Dan maar iets gaan eten. Lamsvlees met een Conero Riserva, cuvée Cumaro van Umano Ronchi 2019. Waanzinnig lekker! We kunnen er weer tegen.
Wat meer naar beneden, ligt de DOC Lacrima di Morro of Lacrima di Morro d’Alba. Neen, we zijn niet in Piemonte hoor. Dit gebied, genoemd naar deze lokale druif, levert volle rode wijnen op die maar maximum 15% andere druiven in hun blend mogen hebben. Wijnen die volledig met Lacrima vervaardigd zijn, staan bekend om hun bijzonder geparfumeerd aroma. Intussen zijn we vanuit Senigalia westwaarts gereden om Fabriano te bezoeken. Dit is de stad van het papier. Het papiermuseum is een aanrader. Hier zie je alles over het ambacht van papier en watermerken. We krijgen zelfs een privé-rondleiding. De rode stenen van de gebouwen in de zon geven deze stad een mooie gloed. Mooi is ook de fontein op de ‘Piazza del Commune’ uit 1285. Vanuit deze stad tot aan Ancona aan de Adriatische kust strekt zich de grote DOC Esino uit. Die Esino is trouwens een belangrijke rivier aan deze kant van Italië. Witte wijnen bestaan voor deze geografische aanduiding minimaal voor 50% uit verdicchio en rode wijnen voor minstens 60% uit sangiovese of uit montepulciano al dan niet geblend met elkaar.
Nu naar Ancona, havenstad en de hoofdstad van Le Marche. De stad dankt haar naam aan de Grieken die de stad ‘Ankon’ noemden, elleboog, en dat heeft alles te maken met de ligging van Ancona in een grote baai aan de zee. Het weer is nog steeds lekker zomers. De vele kerken bieden verkoeling en rust. De oudste is de ‘Santa Maria della Piazza’ met onder de vloer de resten van een basiliek uit het prille Christendom. Afkoeling hebben we zeker nodig als we bovenaan de stad in de majestueuze kathedraal binnentreden. Haar koepel zou een van de oudste van Italië zijn. Men zegt ons dat de ogen van Maria op het schilderij ooit bewogen hebben. Van de ‘Duomo’ terug naar beneden. Daar aan de haven ligt de triomfboog van keizer Trajanus uit 115. In deze stad liggen 4 grote pleinen met op de ‘Piazza del Plebiscito’ het standbeeld van paus Clemens XII. Iets verder staat de ‘Loggia dei Mercanti’, een rijkelijk versierd gebouw dat in de 15de eeuw voor vergaderingen van handelaars gebruikt werd. We zijn moe en hebben platte rust nodig. Dat is het plan.
Ten zuiden van Ancona komen we aan in Portonovo. Hier zien we paradijselijke stranden aan de voet van de Monte Conero. We slapen in een subliem hotel, een voormalig fort van Napoleon, pal aan de Adriatische zee. Die is lekker van temperatuur en de duik is snel genomen. Niet ver daarvandaan brengt men de bekende wilde mosselen aan land. Die zijn heel lekker, geloof me. We verorberen ze met de Mirum Verdicchio di Matelica Riserva van La Monacesca 2020. Njam! Het beschermde natuurgebied van de Monte Conero is omgeven door de wijngaarden van de DOC Rosso Conero die van montepulciano druiven gemaakt moet zijn eventueel aangevuld met andere druiven waarbij die uit de Marche komen maar niet meer dan 15% van het geheel uitmaken. Daarnaast is er de DOCG Conero. Dit bekende oorsprongsgebied geldt voor dezelfde rode wijnen als de Rosso Conero uit de gemeenten Ancona, Offagna, Camerano, Stirolo, Nuamana, Castelfidardo en Osimo en is gevinifieerd met minimum 85% montepulciano doch als men wil aangevuld enkel en alleen met maximum 15% sangiovese. Maar die wijn mag dan tevens alleen in de riserva versie op de markt komt. Dat betekent dus 2 jaar rijping maar in dit gebied is dat niet verplicht op vat. Capito?
Een heel grote appellatie die Ancona omvat, en zowat het hele westelijke gebied van Le Marche tot aan Ascoli Piceno behelst, is de DOC Rosso Piceno of kortweg Piceno. Dit zijn rode wijnen van 35% tot 85% montepulciano aangevuld met sangiovese tussen de 15% en de 50% met eventueel nog andere rode druiven tot maximum 15%. Als je blend goed zit dan is je totaal uiteraard 100% maar je wijn mag niet voor de eerste november van het jaar volgend op het oogstjaar op de markt komen. Iets naar het binnenland ligt Jesi met veel middeleeuwse architectuur. Hier vinden we de beroemde DOCG Castelli di Jesi Verdicchio Riserva. Van minimaal 85% verdicchio druiven en maximaal 15% gepermitteerde andere lokale druiven wordt hier een topper van een witte wijn gemaakt die minstens 18 maanden moet rijpen waarvan zeker 6 in de fles. Er is daar ook een DOC Verdicchio dei Castelli di Jesi voor witte wijnen op basis van tenminste 85% verdicchio. Binnen deze regionale aanduiding vind je naast stille witte wijnen ook passito en spumante varianten.
Nog zo’n verdicchio met faam is die van Matelica. Na 3 dagen Metalica gezegd te hebben, spreek ik het nu correct uit. Dat stadje ligt ten zuiden van Jesi maar we passeren eerst Cignoli. We rijden steil naar boven want Cignoli is namelijk het ‘Balcone delle Marche’. Nog zo een van de mooiste dorpjes van Italië, ja er zijn er heel veel, maar de uitzichten zijn hier adembenemend. Het ‘Palazzo’ vinden we aan het centrale plein waar ook de kathedraal opduikt. Hier bestellen we een ‘bresaola’ en ‘prosciutto con melone’ met een Castelli di Jesi Verdicchio riserva van Tenuta di Frà 2021. Mooi etiket overigens. De stop in Montecassiano is wat overbodig. We reizen meteen verder. Matelica is als stad ook niet wereldschokkend. De DOC Verdicchio di Matelica is gekender dan de bezienswaardigheden aldaar. Dat gebied is vastgelegd voor witte wijnen op basis van verdicchio eventueel met een extra van niet meer dan 15% andere druiven. Een trapje hoger staat de DOCG Verdicchio di Matelica Riserva. De vereiste samenstelling van geoorloofde druiven is zoals de basisappellatie maar voor de DOCG geldt een minimale rijping van 18 maanden. Westwaarts van Matelica ligt San Severino. Weinig redenen om hier uit te stappen maar deze stad heeft wel haar naam gegeven aan de DOC I Terreni di Sanseverino. Deze staat voor rode wijnen van minimum 50% vernaccia nera of van minimum 60% van de montepulciano.
Een boogscheut verder zuidwaarts ontdekken we Serrapetrona met z’n eigen DOC Serrapetrona die rode wijnen van minimaal 85% vernaccia nera vertegenwoordigt. Een balkonnetje hoger staat de DOCG Vernaccia di Serrapetrona en die is voor rode schuimwijn. Jawel, want we hebben het nog steeds over de vernaccia nera die voor 85% of meer gebruikt moet worden om dit op het etiket te mogen zetten. Het is een unieke wijn, en ik heb ‘m helaas nog nooit gedronken, want deze schuimwijn moet 3 fermentaties ondergaan. Tijdens de eerste is de basiswijn klaar. Een deel van de druiven wordt echter apart gehouden en ingedroogd. Met die suikerconcentratie bij de basiswijn gaat de wijn een tweede keer fermenteren. De laatste gisting gebeurt vervolgens met dosage en levert dan een droge of zoete rode schuimwijn op. Ik had hier moeten stoppen om dit samen te proeven maar we stoppen niet en reizen door naar Loreto.
Een bezoek aan Le Marche zonder Loreto is namelijk als een wijnbar zonder wijn. Daar staat een van de meest bezochte heiligdommen in de hele wereld, de ‘Basilicata della Santa Casa’. Hier in de basiliek op het centrale plein staat het huis van Maria dat in 1291 door de kruisvaarders werd overgebracht uit wat nu Israël is. De decoratie binnen en buiten is meer dan overvloedig en het huis waar Jezus opgroeide is beschermd door een al even rijkelijk versierde marmeren bouwwerk pal in het midden van de kerk. Eigenlijk is heel de stad Loreto rondom dat heilige oord gebouwd. Een militair fort moest destijds, en misschien nu nog, deze religieuze plek beschermen. Pal naast de kerk ligt de ‘Sala del Tesoro’, schatkamer dus, waar vandaag de geschenken van pelgrims bewaard worden. Heel knap want ze wordt ook wel de Sixtijnse kapel van de Marche genoemd. Terug op het plein zien we het bronzen beeld van paus Pius VI. Wat verder spuit de barokke fontein met aan de overkant het ‘palazzo Apostolico’. Onder de bogengalerij kan je gaan biechten.
Leuk maar de lokroep van Macerata is te sterk. Eerst nog even een snelle stop in Recanati. Nog zo’n balkonstad en de plek waar dichter, schrijver en filosoof Giacomo Leopardi geboren is. Een standbeeld op het centrale plein is dan ook logisch. Daar zie je ook de ranke ‘Torre del Borgo’. Even verder zien we het geboortehuis van Leopardi. Her en der in de straten lezen we enkele van zijn gedichten. Voor we vertrekken nog even het geknor in onze magen stillen onder begeleiding van de 100% montepulciano 2021 Notte cuvée uit Rosso Conero van Moroder. Waze begeleidt ons vervolgens veilig naar de stad van de opera, Macerata. We hebben trouwens met vrienden afgesproken. Een bezoek aan het ‘Sferisterio’, een wonderlijk openluchttheater, moeten we doen. Het was begin 19de eeuw bedoeld voor een oude balsport, ‘pallone col bracciale’, maar nu weerklinkt er muziek van opera tot pop. Het centrum van de stad is de ‘Piazza della Libertà’ met mooie historische gebouwen en de ‘Torre dei Tempi’ waar vanaf 1492 bijna 150 jaar aan gebouwd is. Ze heeft 2 klokken waaronder een astronomische met de in die tijd 5 bekende planeten waarvan elke middag de wijzers op de plaat draaien.
Uit de heuvels rond de stad Macareta komen de witte en rode wijnen van de DOC Colli Maceratesi. De witte wijn en de spumante moet voor minstens 70% van de maceratino druif gemaakt zijn. Desgewenst aangevuld met een lijstje toegelaten andere druiven. Voor de Ribona versie moet dat 85% maceratino zijn. En de riserva vereist dan weer 100%. De rode wijn dient uit minimaal 50% sangiovese te zijn vervaardigd voor de rosso en als de sangiovese is vermeld dan hoort de wijn met 85% van die druif gemaakt te zijn. Voor de aanvullingen is er uiteraard ook weer een lijstje met druiven die in het vat mogen. Daar staan ook de 3 klassieke druiven uit de Bordeaux bij. We zakken intussen af naar Fermo en zitten nu al in het zuiden van Le Marche. Het ‘Piazza del Popolo’ met zijn vele booggalerijen is het hart van deze stad die slechts op enkele kilometers van de kust ligt. De bekende wijnbar op het plein is helaas gesloten. Dat is jammer want ik had er graag een Falerio gedronken.
De DOC Falerio beslaat het areaal van Fermo tot in het uiterste zuiden van De Marken. Dit erkende wijngebied levert witte wijnen op die een blend zijn van trebbiano, pecorino en passerina waarbij trebbiano in de samenstelling een iets hoger, en keurig vastgelegd, percentage moet hebben. Er is ook een Falerio Pecorino die dan zeker 85% of meer van de pecorino druif moet bevatten. In Fermo ligt het zeer oude ‘Palazzo del Priori’ waar we bewonderend het ‘Museo Civici di Fermo’ bezichtigen. Hier zie je oude vondsten van de Piceni maar ronduit indrukwekkend zijn de ‘Sala del Mappamondo’ met een hele oude grote houten wereldbol in een even oude bibliotheek, de zaal met een meesterwerk van Rubens en een collectie antieke topwerken van grote lokale schilders. Onder de grond staan we dan weer versteld van het bouwvernuft van de Romeinen als we de oude cisternen aanschouwen. Dit is een fantastische constructie van tientallen met elkaar verbonden waterkamers in opdracht van keizer Augustus uit de eerste eeuw voor Christus. Ze dienden als verzamel- en opslagplaats om de stad van water te voorzien. De ‘duomo’ van Fermo ligt, andermaal, op een heuveltop. Het uitzicht is hier prachtig. Binnen vergapen we ons aan fresco’s, schilderijen en mozaïeken.
We hebben al wel wat gezien en geproefd intussen. Ons lijstje telt nog enkele te bezoeken stadjes in dit mooie zuiden. De motor is gestart, de airco doet het nog. We zien een wegwijzer naar San Ginesio. Daar is de DOC San Ginesio op gebaseerd voor rode wijnen. Ook sprankelende rode wijnen trouwens. De rosso moet uit minimaal 50% sangiovese bestaan maar de rode spumante dan weer uit 85% of meer van de vernaccia nera. Even later staan we in Offida. Het is een klein stadje op een heuveltop en is bekend van het kantklossen, de ‘merletto’. In Brugge zouden we nooit iets kopen, hier wel. De vriendelijke bejaarde dame vertelt ronduit over de geschiedenis van haar zaak en ik doe alsof ik het allemaal begrijp. Maar Offida is ook wijn want hier ontdekken we de DOCG Offida. Dit label erkent 19 gemeenten voor zijn rode wijn en zelfs 25 voor de witte. Rood bestaat voor minstens 85% uit montepulciano. Wit mag van pecorino of passerina druiven zijn als dat dan maar telkens met op z’n minst 85% is. Een beetje verwarrend is de DOC Terre di Offida want die is enkel voor witte wijn en spumante maar dan wel uitsluitend als die uit 85% of meer van de passerina druif tot stand gekomen is.
We denken het gezien te hebben en tuffen naar Ripatransone. Nog zo’n balkondorpje met vergezichten op het beschermde natuurgebied ‘Monte Sibilini’. Waaw! Het staat bekend om zijn smalste straatje van Italië. We kunnen er met gemak door. En het is er heel rustig. Meer volk, met name lokale jeugd in vakantiestemming, treffen we aan op het prachtige witte strand van Grottamare. Heerlijk om even af te koelen en om naar de art nouveau villa’s te kijken met zicht op zee. Hogerop bezoeken we het historische centrum met zijn kasteel en de ronde toren, de ‘Torre Battaglia’, die deel uitmaakt van de oude verdedigingsmuren uit de 9de eeuw. Daar hebben we de beste lunch van deze hele trip. Een DOCG Offida uit 100% Pecorino van Cantina Numa 2022 leert me deze druif beter kennen. Een glas van de rode cuvée Picus uit de DOC Rosso Piceno Superiore van Simone Capecci op basis van 2/3 montepulciano en 1/3 sangiovese maakt het feest compleet. Dan trekken we naar Ascoli Piceno. De stad van de honderd torens. Op het grote plein, ‘Piazza del Popolo’ vinden we het ‘Pazlazzo dei Capitani del Popolo’. Het oudste en allergrootste plein van Ascoli Piceno is de ‘Piazza Aringo’ met een prachtige fontein. Op het einde staat de kathedraal waar we in de versierde crypten duiken.
Le Marche kent natuurlijk ook een IGT-herkomstbenaming. De Vini IGT bestrijkt de volledige regio Le Marche en kan gebruikt worden voor wit, rood, rosé, spumante en passito. Een hele lijst druiven is toegelaten. Die lijst is meteen ook een samenvatting van de meest voorkomende druiven in De Marken naast de 2 paradepaardjes verdicchio en montepulciano: alicante, barbera, cabernet sauvignon, cabernet franc, chardonnay, ciliegiolo, fiano, gaglioppo, grecchetto, incrocio bruni 54, malvasia bianca di Candia, merlot, moscato bianco, passerina, pinot bianco, pinot grigio, pinot nero, rebo, riesling, sangiovese, sauvignon blanc, syrah en trebbiano toscano. Indien een druif voor meer dan 85% voor de wijnbereiding gebruikt is, mag ze op het etiket vermeld worden. Wijnboeren buiten de DOC(G)’s kunnen hier dus hun ding mee doen maar vooral speciale cuvées die niet beantwoorden aan de lokale regels voor geclassificeerde herkomstbenamingen gaan dus met deze IGT op hun wijnetiket naar de oorsprong en eventuele samenstelling van hun wijn verwijzen. Lang blijven we daar niet rondhangen want we moeten naar een feest. In Umbrië. Ik verheug me al op de Sagrantino. Maar daar heb ik het een andere keer wel over.
Verdicchio
Verdicchio is een hele oude druif met een bijzonder goede reputatie. Simpel gezegd, zijn er 2 stijlen. Enerzijds lichte aperitiefwijnen, vroeger steevast verpakt in amfoorvormige flessen, en anderzijds wijnen die kunnen ouderen. Die laatste combineren concentratie met mooie zuren. Ze is gevoelig voor oxidatie dus er moet omzichtig gewerkt worden in de kelder. Die van Matelica had vroeger een mindere reputatie. Tegenwoordig vind je er eveneens uitstekende wijnen. Datzelfde geldt voor de verdicchio van Jesi. Algemeen gesproken is wijn van deze druif bijna altijd zalvend in de smaak met een licht bittertje, denk aan amandelen, op het einde. De lichte fruitige wijnen combineren dit dan met veel rijp wit fruit terwijl de bewaarwijnen extra aroma’s hebben van de rijping al dan niet op vat.
Uitstekende witte wijnen van verdicchio voor u geproefd en goed bevonden:
- Bucci, Castelli di Jesi verdicchio, Villa Bucci riserva
- Tenuta di Frà, Castelli di Jesi verdicchio riserva
- Umani Ronchi, verdicchio dei Castelli di Jesi, Historical
- Belissario, Verdicchio di Matelica riserva, Cambrugiano
- La Staffa, Castelli di Jesi verdicchio, Rincrocca
- La Monacesca, Verdicchio di Matelica riserva, Mirum
Montepulciano
Montepulciano levert voor mij de beste rode wijnen van de Marche op. Het bekendst zijn die van de DOCG Conero. Vaak zijn de blends in de andere gebieden bedoeld om het karakter van de montepulciano wat te temmen met als resultaat te veel kwalitatief niet echt spannende wijnen. Maar er zijn genoeg uitzonderingen natuurlijk. Het is een druif met veel kleur en een rijke smaak. Afhankelijk van de keuzes van de wijnmaker vind je van deze druif hele fruitige, sappige wijnen of frisse doch geconcentreerde complexe wijnen. Goed gemaakte wijnen hebben fijne tannine, waarvan er veel te proeven zijn door de dikke schillen van deze druif, en een fluweelachtige smaak. Er is ook een stadje dat Montepulciano heet. Dat ligt in Toscane en wijnen aldaar worden van de sangiovese gemaakt. Niet te verwarren dus.
Uitstekende rode wijnen van montepulciano, of een blend, voor u vakkundig gedegusteerd en goed gescoord:
- Fattoria Le Terrazze, Conero Sassi Neri riserva
- Velenosi, Rosso Piceno Superiore
- Moroder, Rosso Conero, Notte
- Tenuta Pongelil, Rosso Piceno
- Umani Ronchi, Conero riserva, Cumaro
- Simone Capecci, Rosso Piceno Superiore, Picus