“Alcool, alcool, waai leven oep alcool.” Kent u het liedje? Er is wel wat te doen als het over alcohol in wijn gaat. Europa wil wijnen met 6% alcohol binnenkort alcoholarm noemen. Mooi is dat. Zo wil men verwarring bij de consument voorkomen. Alle landen in Europa vinden het prima. België echter niet. Meer bepaald onze overheidsdienst die altijd waakt over onze gezondheid. Wat is er aan de hand?
Aan 6% alcohol is het doorsnee abdijbier ook alcoholarm net zoals de Achelse blonde, zowat elk pilsbier, de Brugse Zot, de Kastaar, de Keikop en de Kristoffel. Of wat dacht u van een heerlijke alcoholarme Liefmans Kriek, Maneblusser, blonde Maredsous, Orval, Paljas, Palm en Passendale? Aha, en doe anders maar een alcoholarm Pierewietje, Polygonneke of liever een Seizoens, een Slaapmutske, een Tongerlo of een Witkap Pater Special? Het Trammelantje heeft dikke pech met 6,4%. Geen straf bier voor mij, doe mij maar een alcoholarme wijn.
De federale overheidsdienst Volksgezondheid zag die bui al van ver hangen. Op de achterste poten staande werd alras een persbericht de wereld ingestuurd om deze mogelijke alcoholische breinintoxicatie aan te kaarten. Het zou een vals gevoel van veiligheid geven dergelijke communicatie over wijnen met maximaal 6% alcohol. Nog volgens de gezondheidsambtenaren zou het achtervoegsel ‘arm’ een positieve betekenis hebben bij ons. Denk maar aan suikerarm of zoutarm. Dus zeggen de specialisten dat de term ‘verlaagd alcoholgehalte’ veel beter de wijnlading dekt. Het Europese parlement gaat nu verder de zaak bespreken.
Het is dan maar de vraag of het allemaal wat uithaalt. België staat moederziel alleen met zijn standpunt. Meer nog, is dit ook echt zo spannend of zo belangrijk? Weet niet iedere wijndrinker dat 6% ten opzichte van de standaard een alcoholarme wijn is? Europa heeft zelfs nagedacht over zero alcohol wijnen die tot maximum 0,05% alcohol mogen gaan. En wijnen met maximum 0,5% alcohol krijgen het etiket alcoholvrij. Toch logisch niet? Maar verlaagd alcoholgehalte is minder misleidend aldus de vlijtige functionarissen. Initieel had Europa alcohol-ligt bedacht. Dat had het aan het begin van dit artikel ook leuke voorbeelden opgeleverd.
Alom bekend is natuurlijk de groeiende groep, vaak relatief jonge, mensen die veel minder of geen alcohol wenst te consumeren. Naar schatting zijn we op weg naar een marktaandeel van ongeveer 5% van de wijnmarkt voor ‘low and no-alchol’ wijnen. In Duitsland, Oostenrijk, België en Frankrijk zien we steeds meer wijnhuizen het assortiment aanvullen met wijnen zonder alcohol. Op basis van de cijfers van ISWR (de Amerikaanse toonaangevende wereldwijde leverancier van drankgegevens en -inzichten) zijn de VS de voortrekker van non alcholische dranken met een jaarlijkse groei van om en bij de 11%.
Om alcohol uit wijn te halen, zijn er twee technieken namelijk omgekeerde osmose of destillatie. Althans, als je van wijn vertrekt. Druivensap met allerlei extra’s zoals theïne en kruiden smaakt ook een beetje als wijn en wordt, ten onrechte, ook als alcoholvrije wijn verkocht. Daar moet Europa zich dan ook maar eens mee bemoeien. Weinig of geen alcohol is in ieder geval een belangrijk thema. Verklaringen van de Wereldgezondheidsorganisatie dat elk glas wijn de gezondheid per definitie aantast, doet de afzet van dit type wijnen extra groeien. Volksgezondheid zit op dezelfde lijn. Wijn is met veel of weinig alcohol altijd schadelijk.
Stel dat ook hier een zero-tolerance voor alcohol in het verkeer wordt ingevoerd? Dan hou de cijfers voor niet alcholische wijnen en cocktails maar in de gaten. Een alcoholtax zoals in Nederland? Nog een stijging. Alcoholarme wijnen gaan dan niet helpen. Een Pierewietje of een Polygonneke zijn al even erg. Een Trammelantje is echt vragen om problemen. Niet tegen te houden deze wijntrend van minder alcohol. Belangrijk dus om de dingen bij de juiste naam te noemen. We zijn benieuwd wat het uiteindelijk gaat zijn. “Alcool, alcool, waai leven oep alcool. Moar is diejen arm of wa? Vraag ’t aan oens Ursula”.
