Na regen komt zonneschijn. Dat hopen althans vele wijnboeren, en ook andere mensen natuurlijk, na vele weken aanhoudende regen. In het Westen, en meer nog in het Zuid-Westen, van Frankrijk staan wijngaarden letterlijk onder water. In de departementen Maine-et-Loire, Lot-et-Garonne en Gironde is de situatie zeer ernstig.
Gelukkig is in dit seizoen de wijnstok in rust. Bijgevolg vreest men nu geen schade aan de planten. Meer nog, ten tijde van de phylloxera werden wijnvelden meermaals onder water gezet in een, achteraf gebleken vruchteloze, poging om de druifluis te verzuipen. Maar het is vooral de bodem waar men zich grote zorgen over maakt.
Bacteriën en schimmels kunnen zich installeren en later verspreiden als de wijnstok weer groeit. Jarenlang opgebouwde terrassen dreigen weg te spoelen en modderstromen beschadigen de zorgvuldig aangelegde wijngaarden. Ook het snoeihout dat als organisch materiaal tussen de stokken lag, spoelt weg of stapelt zich op.
Sommige velden zijn hierdoor, als door het te hoge water, ontoegankelijk geworden waardoor andere percelen niet meer op tijd gesnoeid kunnen worden. Werken in deze omstandigheden is ook niet alles. Al zijn wijnboeren wel gewend in weer en wind te wroeten, toch zijn te veel modder en te veel natte handen op den duur niet meer leuk.
Als het water dan wegtrekt, is het afwachten hoe de groei zal starten. Bodems kunnen verdicht zijn zodat wortels niet verder kunnen groeien. Of ze zijn al aangetast door schimmels. Na een lange periode van te veel water kan de vruchtbaarheid van de bodem ook zwaar aangetast zijn. Drainagecapaciteiten kunnen ook veranderd zijn door de extreme omstandigheden.
Vele van deze factoren zijn misschien pas over enkele jaren merkbaar. Het zal niet gemakkelijk zijn voor wijnboeren. Extra werk in de wijngaard is de eerste stap. Goed opvolgen hoe wijnstokken reageren zal noodzakelijk zijn. Opbrengsten kunnen plots wijzigen of ziekten sneller dan verwacht opduiken. De plantgroei tussen de stokken dient ook gecheckt te worden.
Als klimaatopwarming de regenintensiteit stelselmatig verhoogt, stelt zich de vraag of nieuwe wijngaarden of heraanleg van wijnvelden noodzakelijk is. Na regen komt ooit zonneschijn. Voor de wijnboeren in Frankrijk, en in het Zuiden van Europa, wiens stokken met de voeten in het water staan, kan het niet rap genoeg gaan.